Integracja

Sala rehabilitacyjna
View more presentations from jacnowicki.

 

DZIEŃ OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Na świecie żyje ponad 500 mln osób niepełnosprawnych, co stanowi blisko 10% całej ludzkości. W krajach Europy Zachodniej i Polsce wskaźnik ten przekracza 14% i ma tendencję rosnącą. Nie ma jednej, ogólnie przyjętej definicji niepełnosprawności. Zwykle rozumiana jest ona jako utrata sprawności lub nieprawidłowości w budowie i funkcjonowaniu organizmu, bądź ograniczenie prowadzenia aktywnego życia czy ograniczenia w pełnieniu ról społecznych.

W Polsce jest 4,5 mln niepełnosprawnych; większość z nich (2,5 mln) - to osoby o znacznej i umiarkowanej niepełnosprawności.

3 grudnia 1982 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ na mocy rezolucji 37/52 przyjęło Światowy Program Działania na rzecz Osób Niepełnosprawnych (World Programme of Action Concerning Disabled Persons).

Społeczność międzynarodowa uznała, że zapobieganie niepełnosprawności, rozwój rehabilitacji i wyrównanie szans osób niepełnosprawnych w społeczeństwie nadal pozostają najważniejszymi celami. Podkreślono, iż priorytety te powinny być wdrożone we wszystkich krajach bez względu na ich stopień rozwoju społecznego i gospodarczego. Zwrócono uwagę na szczególnie trudną sytuację kobiet dotkniętych niepełnosprawnością - często są one podwójnie dyskryminowane: ze względu na płeć i swoją niesprawność.

Zgromadzenie Ogólne ogłosiło lata 1983 -1992 Dekadą Osób Niepełnosprawnych (United Nations Decade of Disabled Persons.

Pod koniec Dekady ustalono, że co roku dzień 3 grudnia będzie obchodzony jako Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych.

 

W tym szczególnym Dniu życzymy osobom niepełnosprawnym, by w realizacji swoich celów i planów towarzyszyła im pomyślność, wytrwałość i życzliwość przyjaznych ludzi.

Życzymy również, aby nie opuszczało ich przekonanie, iż będąc osobą niepełnosprawną można normalnie żyć, realizować swoje marzenia i cele, nawet te najtrudniejsze. Aby nigdy nie tracili wiary w swoje możliwości.


 


 

KILKA SŁÓW O INTEGRACJI

 

Zgodnie z definicją (H. Zgółkowa 1998) „integracja” to tworzenie całości z części, włączenie jakiegoś elementu w całość, jednocześnie jakichś osób, grup, instytucji, regionów, państw itd .

Integracyjny system kształcenia i wychowania polega na maksymalnym włączeniu dzieci z odchyleniami od normy do zwykłych szkół i innych placówek oświatowych, przy uwzględnieniu ich odrębnych potrzeb. 

 

Główną ideą integracyjnego systemu kształcenia jest chęć stworzenia dzieciom niepełnosprawnym warunków do wzrastania i zdobywania wiedzy w naturalnym środowisku, wśród pełnosprawnych rówieśników oraz kształtowanie pozytywnych więzi psychospołecznych między pełnosprawnymi i niepełnosprawnymi dziećmi.

 

  Co daje integracja?

  • uczy w naturalny sposób tolerancji, wrażliwości, otwartości, wyrozumiałości i chroni przed izolacją,
  • rozwija każde dziecko we wszystkich jego sferach,
  • rozbudza świadomość, że wszyscy ludzie mają równe prawa, choć    mają różne możliwości,
  • uczy mądrze sobie pomagać, bez wyręczania siebie nawzajem,
  • pozwala zdobyć doświadczenie, że w szkole liczy się nie tylko wiedza, ale i serce,

 

  Czym charakteryzuje się klasa integracyjna?

  • liczba uczniów - nie więcej niż 20, w tym troje do pięciorga uczniów niepełnosprawnych z różnymi niepełnosprawnościami,
  • w klasie pracuje równolegle dwóch pedagogów; nauczyciel przedmiotu i pedagog specjalny,
  • nauczyciele znają potrzeby i problemy dzieci potrafią na nie odpowiadać i wyjaśniać odmienność oraz nietypowe zachowania dzieci niepełnosprawnych rówieśnikom i ich rodzicom,
  • jakkolwiek jest realizowany wspólny program nauczania, to każde dziecko pracuje na miarę swoich możliwości i nie musi wykonywać wszystkich zadań, w takim samym tempie, co klasa,
  • dziecko może korzystać z indywidualnej terapii prowadzonej przez logopedę, psychologa, rehabilitanta itp.,
  • dziecko niepełnosprawne może otrzymać dodatkowe pomoce i przyrządy, takie jak; przystosowane miejsce do nauki, komputer, ale też zeszyt z powiększoną liniaturą, teksty z powiększoną czcionką, nasadkę na ołówek itp.

 

  ZASADY REKRUTACJI DZIECI DO KLAS INTEGRACYJNYCH

 

1. Do oddziałów integracyjnych przyjmowane są dzieci na podstawie orzeczenia kwalifikacyjnego do kształcenia specjalnego wydanego przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną.

2. Szkoła przyjmuje dzieci z następującymi niepełnosprawnościami:

  • Dzieci z uszkodzeniami motorycznymi,
  •  Dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi (z wyjątkiem dzieci mogących stanowić zagrożenie dla innych),
  • Dzieci upośledzone w stopniu lekkim (w bardzo szczególnych przypadkach w stopniu umiarkowanym), wskazanych przez PPP,
  • Dzieci o dysfunkcjach rozwojowych,
  • Dzieci z uszkodzeniami sensorycznymi (wady wzroku, słuchu),
  • Dzieci z zaburzeniami sprzężonymi,
  • Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się.

3. Rekrutacja dzieci zdrowych do klas integracyjnych jest poprzedzona:

  • Spotkaniem ogólnym rodziców z Dyrekcją szkoły i wychowawcami,
  • Rozmową indywidualną z rodzicem,
  • Wyrażeniem zgody rodziców na uczęszczanie dziecka do klasy integracyjnej.

4. Liczebność klasy 15-20 uczniów, w tym 3-5 z orzeczeniami.

5. Uczniowie są objęci opieką dwóch nauczycieli prowadzących klasę integracyjną, a także opieką: logopedy, pielęgniarki szkolnej, psychologa i pedagoga szkolnego, terapeuty metody Tomatisa.

6. W pierwszej kolejności przyjmowane są dzieci z obwodu szkoły.

7. W klasie integracyjnej jest realizowany program szkoły masowej (taki sam jak w innych klasach).

8. Kwalifikację dzieci do klas integracyjnych dokonuje komisja rekrutacyjna w składzie:

• p. Dyrektor,

• p. pedagog,

• p. psycholog,

• wychowawca klasy,

• pedagog specjalny (nauczyciel wspomagający).

 

Warto pokonać wszystkie trudności i bariery, by zapewnić dziecku jak najlepsze warunki kształcenia, by mogło się uczyć w najbliższej szkole, razem ze sprawnymi rówieśnikami!

Zapamiętaj!

Każdy z nas jest inny, ale każdy ma w sobie coś wyjątkowego i w naszej szkole pomagamy tą wyjątkowość odkrywać i rozwijać, poprzez:

  • dostarczanie uczniom psychologicznego wsparcia i poczucia bezpieczeństwa poprzez opiekę pedagogów i nauczycieli terapeutów,
  • wspieranie integracji w środowisku rówieśniczym,
  • wspieranie wszechstronnego rozwoju osobowościowego poprzez indywidualne i grupowe warsztaty rozwojowe,
  • zapewnienie niepełnosprawnym uczniom dostosowanych warunków pracy,
  • prowadzenie zajęć rewalidacyjnych,
  • indywidualizację procesu kształcenia,
  • wprowadzenie przez nauczycieli unowocześnionych form i metod pracy ułatwiających odbiór, przetwarzanie i zapamiętywanie informacji,
  • zaangażowanie nauczycieli i pedagogów we współpracę z rodzicami,
  • otwartość nauczycieli na specyficzne potrzeby edukacyjne uczniów z niepełnosprawnością i gotowość do poszukiwań twórczych rozwiązań,
  • pomoc uczniom w wyborze dalszej drogi życiowej.

 

Wybór odpowiedniej formy kształcenia wychowania należy do rodziców lub opiekunów dziecka.